Nergens tart de stedelijke vochtigheid mij meer dan hier
waar het vlees steeds opnieuw reden tot ijdele viering is
alsof het knarsen van onze tanden niet genoeg betekent.
Ook nergens lijkt vertwijfeling in die mate op een dame
bestand tegen haar diepere onlusten of garanties.
Ik ken geen waarheid die menselijk is
en het woelen omhelst als een oude bekende
uit een andere stad met andere gewoonten.
En zelfs niet even benoem ik mijzelf tot drager
van één der feesthoeden van één der carnivoren
of dicteer ik maat om hen of mijzelf te herinneren
hoe dit dansen op een schaafwonde ons nooit goed gaat.
10/08/10
10/08/10

No comments:
Post a Comment